Her Ölüm Yerini Dolduracak Bir Boşluk Bırakır

Hasretin

Satırlara nasıl düşerse ağırlığı

O misal

Kendi kabuğunda soyunur inci tanesi

Gölgen yorgun

Gölgen üzgün

Adam aramışlığın vardı Atina sokaklarında

Fahiş müptela kızıl akşam demleri

Hiç etti

Ellerinde zamanı

Şimdi sana

Karakumda adın yazılı

Gün dönümleri lazım

Başka bir yol olmalı biliyorum

Sevmeye meyilli

Ansızın

Açık kapı aralığı hüznü dolmalı gözlerinde

Tanımalısın

Senden habersiz şarkıların geçmiş zaman fısıltılarını

Sen bir kep aydınlığında

Kara tahta iz düşümü anlatırsın yaşamdan öte ölmeyi

Dinlerler

Dinlerim

usul

Gece gece

Düşer toprağa tohum

Öpüşün gönlümün hoyrat gurbeti

Bir gülümseme susturur öyküyü

Her ölüm yerini dolduracak bir boşluk bırakır