Herkes Kendi Yoluna

HERKES KENDİ YOLUNA

En çok yüreğim kanıyor

Biliyor musun?

Bir namludan çıkan

Kurşun soğukluğunda

Sana olan hislerim...

'Hayâl'i bilirdim de,

Kırıklığını görmemiştim.

Zehir zemberek kelimeler

Biriktiriyorum sana

Hayallerin arasından yıkılıyor gövdem

Un ufak oluyor gerçekler

Zaman zaman küsmelerin

İhbar ediyordu seni...

Sonra ellerin daha soğuktu

Isıtmıyordu ellerimi

Ayakların kaçıyordu hayallerimden

Sonra sözlerin...

Pekiya gözlerin

Neden kaçıyordu gözlerimden

Şıpsevdilikten hüküm giymiştin

Yüreğimde...

Suskun yüreğim

Hep beklemişti sabırla

Adını koymak için

O meşum duyguların

Baktı ki olmuyor

Hep kendi kendini asıyorsun

İlmiği kendin takıyorsun boynuna

Peki, o zaman herkes kendi yoluna...

Abdurrahman KARA