Herkesteki Hiç Kimse

gece kazandı

kendi ağırlığımda eziliyorum

ölümden korkum yok

daha iyi görüyorum

gözlerimi kapayarak

içimdeki gözlerini

güveniydin uzağın

yol yorgunluğuma

o

tanrının bana emaneti

ben

onun yalnızlığa emanetiyim

yalnızlık yeniden tanrıya emanet

gökyüzü ağladı

yeryüzü yaralandı

çok görmüyorum gidişini

herkes sevdiğini sandı

hiç kimse sevilmeyi bilmedi

sen sandın

ben bilmedim

herkesteki sevgi

hiç kimsede sevilmedi