Hero Ile Leandros'un Hikayesi

Hey ! Leandros..

Şiirimi yokluğuna kaldırıyorum

Haydi şerefe !

Hero'nun yaktığı ateş gibiyim , bilir misin?

Her gece boğazımda yanar bir meşale

Yutar yangın çığlıklarını Sestos'un karanlığı

Açamam gözlerimi son kıvılcımdan,

İnce sızılar sağaltır bulutlar üzerime

İsimsizliğimle çoğalır rüzgâr

Ve düşer kurşun ağırlığın

İçimin delik deşiklerine.

Kısmet bıçak yarasıdır Leandros

Kader ölüme endeksli , bilirsin !

Kulaklarımda tortusu kalan iç genişlemeler

Geçtikçe bendimden it gibi

Yaralarımdan ısırıyor kendine saklanmakta ki beni

Nedense,

Sana ilk daldığım yerde buluyorum kendimi

Anlarsın ya,

Balık ve meze sofrasında hani

Kımıltısız bir suyun kıyısında öperken gözlerimi

Ah şu hasret,

Neredeyse salıverecek Boğaz'a bedenimi

Nigâhın'daki hâr'a lâl oldum da

Anlamadın Leandros

Keşke çıkmasaydın kıyım/a.