Herşey De Bir Sen Varsın / Her Acı'da Bir Ben

Kal öylece,

Ve / ne olur / sus konuşma.

Gidiyorum bu diyarlardan

Ardıma bakmadan ve konuşmadan

Mutluluğumu bırakıyorum geri de,

Mutsuzluğumla yola devam ediyorum

-Gözlerim kanlı,

-Ve bahtım karalı !

Sen hançer izini bıraktın yüreğime

Yaram ne zaman kanasa

Dilim de ahım,

İçim de büyüyen nefretim oluyorsun.

Senin yüzünden,

Gözlerim kan yağmuruna tutuldu

Sayende yüreğim mutluluğu unuttu

Eskiden kâğıda umutlarımı yazardım

Şimdi kalemim mısralara ağlıyor

Yani yas denen şiirdeyim !

Ne vakit seni yazmak istesem satırlara,

O an kalemimde ki zalimim

Mürekkebimde ki isyanım oluyorsun...

Yüreğime eskilerden bir rüzgâr esiyor

Ümitlerim beni bir bir terk ediyor

Ve senin acın canımı çok yakıyor

Ama sen bilmiyorsun ki,

Hayat paylaşmaya değer !

En güzeli sevip de terk etmekse eğer

Ben hep yanlış yoldaymışım meğer.

Aldığım nefesim sana kin tutacak

Dudağım sana nefret okuyacak

Aşkı sevdam bir ömür mezarın olacak

Ve dilimde ki ahım,

Seni cehennem de yakacak !

Artık çıkmıyorum istiklâl'a

Çünkü göz yaşım hiç dinmiyor

Ve hiç bir şey yemiyorum

Odanın hali perişan,

Ben ayrı bir perişan,

Hiç kimse yok işime karışan

Bazen balkona çıkıyorum da,

Mutlu olan sevgilileri görüyorum

Ve senin gibi bir zalimi sevdiğim için de,

Kendimden nefret ediyorum.

Şimdi gülüşlerim ayrı bir köşe'de

Sırtım da ise kanlı bıcağın

Hiç bir zaman beni duymayacağın

Duysan da anlamayacağın

Hep bir ben olacağım zalim...

-

Şiirime katkı da bulunan ablam

HÜSNE GÜVEN'e sonsuz teşekkür ediyorum.../