Heykellerin Sessizliği

İçimde yürür ölü ordular

Ruhumda hep ayak sesleri

Üşür içimde kar kristalleri

Ayaz yanığı döker;

Taş sürgünü heykellerin

Gece şarkılarına...

Sırrını boğazlayan sessizlik

La notasının

Kıyısız kızılına bozar

Kutsal yeminini.

Dünyanın hayali görüntüsü

Yehova kadar kıskanç,

Proteus kadar maskeli

Asit yüzlü sokaklarda

Çan ustalarını ararken

Üşür içimde kar kristalleri

Kehribar suyu içer;

Taş sürgünü heykellerin

Gece yürekli ıssızlığında..

Ölümlü ölülerin yeryüzüne

Mahkum

Düşmüş meleklerin

Ansızın beliren saçlarının

Rüzgarından

Düşsüz rüyalar kadar siyah

Kanat çırpınışları

Uyanır ruhumun

Ayak seslerine

Üşür içimde kar kristalleri

Ölüm intihar eder;

Taş sürgünü heykellerin

Gece sunaklarında...

Vahşi iz sürücü gölge

Tıslar

Ölü ordulara

Dehşetin gözlerinden;

Dondurun gece şarkılarını!

Karanlık

Ölümsüz ışığın ebedi yalnızlığında

Kederden bir ıslık dokur;

Doğururken Tanrıların

Ruhunu düşürdükleri

Taş sürgünü

Heykeller

Donmuş kristallerde

Yaşar

İçinde yürür ölü ordular

Ve

Gece şarkılarında

Üşümez

Heykellerin sessizliği

7.1.2015