Hiç Alışamadım

Tebessüm söküldü gamzeli yanaktan

Ardındaki düze hiç alışamadım

Ne farkı kaldı ki boyalı çanaktan

Sapsarı şu yüze hiç alışamadım

Ömrü boşa alıp yüreğe gaz verdim

Uçurum aşağı inerken devrildim

Yokuşu çıkarken alın teri serdim

Su kaynattı sevda hiç ılışamadım

Sana sormak suçtu bize dair soru

Yükselen sesine hiç alışamadım

Elinle doldurdun yüreğime koru

Hicran ayazına hiç alışamadım

Ne gözüm dindirdi akan şu yaşları

Ne dilim bitirdi etekte taşları

Ne de aşk pişirdi vuslata aşları

Ömrün açlığına hiç alışamadım

Çarpıldı tüm hisler yaşadıkça şoku

Verilen akıma hiç alışamadım

Dalga denizdedir yosun tuttu doku

Şakadan yıkıma hiç alışamadım

Yürek dönüp bakmaz bitenin ardından

Düşeli çok oldu aşk ve sen yadından

Umudu keserek bak gönül tahtından

İndiğim o ana hiç alışamadım

HÜZÜN ŞAİRİ