Hiç Bitmesin Seni Özlemek

Görmediğim bir yüz için topladığım el izleri var

Çığlığın yanı başında

Biraz aciz kaldım, biraz da söyleyemedim

Ben bir tavşanım, kısmen de rakun aslında

Kimsesiz bir cemaatin içindeyim, çok seslilik arasında

Daire numaram negatif yek

Ağır ağır türkü söylerim, çaktırmadan yer altında.

Hiç bilmediğim hayal iklimlerinden konuş

Uykulu sesinlehey! diye bağırmak istesem de gecenin kör vaktinde

Zamanın bir gülümsemesi olsun kar şafağında

Bana bilinmediklerini anlat yine

Işık saçan terli gözlerinle

Uyanmaz bu şehir.

Öyle yaslanmış ki, yas tutan uykusuna

Ne desem açmaz kapısını

Yazdıklarımın hiç biri o gizli sözcük değil

Filozof değilim, gülücüklerim çok gizli kaldı

Bir tek ışık saçan yüreğin var

Bir de çok gizli gözlerin

Nankörlük etmeden bir de sesini dinlerim

Hiç bitmesin seni özlemek

Aslında benim söylemek istediğim, o hiç

Bilemediğim gizli işlerim...