Hiç Büyüme Çocuk!

Yüreğimin en derinlerinde hep bi çocuk vardır benim ve hep olacaktır..

Tertemiz sevgimi heba ettiler,

yeni sevgileri ondan aldım.

ve tekrar sundum hiç heba olmamışcasına

umudumu kırdılar..

yeni umutları ondan aldım

ve hiç kırılmamışcasına yeniden güldüm hayata

ben hep güvendim insanlara.

yeri geldi güvenimi kırdılar

yeter artık güvenme desede hayat

ben güvenimi yitirdiğim anda

yeni güvenler aldım o küçük çocuktan

ve tekrar güvendim güvenimi çalanlara inat

neşeli günlerimi bir kenarda dururken,

hayat yıktığı anda hüzünleri üstüme

o anda bile mutlu olacak bir sebebim vardı

kaldırdım attım hüzünleri,

ve yıkıp çıktığımda o enkazın altından.

yanımda kimseyi göremedim

ve ben her zaman yaptığım gibi

içimdeki o küçük,yüreği tertemiz çocuğa sarıldım

hep gülümseyen çocuğa

her sarıldığımda gülümseten çocuğa

hayatta mutlu edecek hiç bişey kalmasa bile.

en azından hep varolacağını bildiğim

o küçük çocuk benim tek mutluluk sebebim olacak

o güldükçe bende hep gülümseyeceğim

iyi ki varsın açık kahve gözlü çocuk

iyiki varsın yüreği elinde çocuk

ve iyiki varsın hiç ağlamayan yanım

hep tatlı tatlı gülen halim.

ışıl ışıl bakan gözüm

o çocuğun adını yağmur koydum..

adı YAĞMUR kendi ÇOCUK

diğer yanı BEN çocuk

sen hep gül çocuk

Çünkü İnsan Güldüğü an kadar yaşamıştır...

ve;

İnsan yaşını ağladığı anlardan alır..

işte insan o zaman

Ağladığı an kadar yaşamak ister..

işte o zaman çocuk; Gülme ve Hiç ağlama, Sen hiç büyüme çocuk...