H'iç H'içe

içi

miyim

dışımın

dışımın içi mi

daş’ı sürgün sır’ım

sırrı, sırra kadem basmış ayna

hiç

mi hiç

yaşamak

çekmiyor canım

tıpkı dün gibi bugünde

uyanmaya değmiyor sanki hayat

h’içim

h’içime

med cezir

kırışmış tuval,

diş eti çekilmiş tarak,

hatrı kısa, saçı uzun ayrılık gibiyim

içi

içinde,

özü kipinde

aşk yoksa, yoksa aşk

kar, buz tutsun kirpiklerimiz

yaşamak buysa uyanmasın dünya...