Hiç Kimseyim

Herkesleşen bir dünyada hiçkimseydim ben aslında,

Hep ön sıradan hayaller kurdum

Hiç yalnızlık dokunmadı bana

Ve hiç küfür etmedim yalnızlığıma

Kalbimin kuytularında sakladığım bir isyan

Korkmadım kaybetmekten hiçbir zaman

Belkide kaybedecek birşeyim olmadığından

Nereye gittiği belli olmayan bir yolun yolcusuyum şimdi

Belki hiç alakası olmayan yerlerde aradım sevgiyi

Karanlık sokaklarda kaybettim benliğimi

Ellerim kirli benim düş katiliyim şimdilerde

Ve düştüm kimsenin uğaramadığı şehirlerde

Bir elimde cennet var bir elimde cehennem

Tüm dallar kırıldı, ben hayata tutunmaya çalışırken

Hayatın dibini ararken

Şişenin dibinde buldum kendimi

Hadi hayatın adiliğine içelim şimdi...