Hiç Oldu

Ömür hicran ile geçiyor heyhat!

Yaşamak ölmekten daha güç oldu

Unutmak ne mümkün sevmek kabahat

Soluk alıp vermek sanki suç oldu.

Bin kere öldüm de her bir yaradan

Felek çekilmedi yine aradan

Bahtım vazgeçmedi asla karadan

Başımda ağaran tel tel saç oldu.

Boşaymış uğruna bedel ödemek

Yanılmış yanmışım yalanmış demek

Gösterdiğim çaba verdiğim emek

Döktüğüm gözyaşı, hepsi hiç oldu.

Gönlümde yıllarca dert istiflendi

Hayaller pas tuttu düşler küflendi

Bir hazin bitişin sûr'u üflendi

Umut etmek için artık geç oldu.

İçim kan ağlarken yine de güldüm

Kaç gece uykumu çığlıkla böldüm

Kaç kere vuruldum kaç kere öldüm

Saymadım yediğim darbe kaç oldu.

Sönmeye yüz tuttu çoktandır hârım

Yok özge bir sevdam yok iftihârım

Gururun olsun yar bu intihârım

Aldığım her nefes bile borç oldu.