Hiçliğin Körfezleri

Ey güzellik

Kendimi kelimelere hapis ettim artık Dokun/a/mayınca yüreğin yüreğime

Suküte de müracaat ettim

Ondan da bir hayır

Yok,

Ne bir ses var nede bir hoşça kal,

Bilemem

Neyin

Gazabına uğradım

Zamanın mı mekanın mı,

Ne fark eder

Öyle de yoksun böyle de yoksun

Çile çekmekmiş kaderim,

Güle ağlaya

Bende çekiyorum işte,

Gün gün değil

Ki

Zaman/ın kaçkını

Yokluğunu sensizliğime adamış

Kuş bakışı baksam da

Ne gezer

Yok yok

Yine yok,

Dert çemberine benziyor

Hayat

Sevmeye durmayasın bir kere

Cümle alemim bir niyaz,

Odaklanmış

Kalbe,

Sesi

Sayıklıyor ismini,

Avunmak

Serzeniş teselliye

Tutunmak gökyüzüne

Mavisiyle göz kamaştırıyor,

Daha ne kaldı ki

Geriye

Bekliyorum nefes olsun

Soluğun cebrinde

Sen nerde ben

Nerde

Hiçliğin körfezlerinde...

* Berlin, 30.04.2020 *