Hikayemizin Rivayeti Anlaşıldı

Apansız bir gecenin koynunda,

Sadece yalnızlığa ortak gözlerimizle

Üstünde gece ayazının yeleği,

Ve ellerimi ellerini getiren nedenler...

Biz sensiz de ağlardık gün yüzlüm

Dudaklarımız en soğuk sularda çatlar,

Sıcağın en derin izlerini taşırız tenimizde...

Bugün bir kahve molası tadım var,

Cam kenarı tozlarda hala silinmeyen adın

Ve buğulanan şişenin içinde birkaç damla gözyaşı...

Fındık kabuğu parçalanmasıydı içimdeki sensizlik

Sesi diğer odadan duyulmasa da içimdeki çığlıkların

Bir köşede hala yüzümün yansıdığı bir ayna

Ve diğer köşede yokluğun...

Sensiz,sessizdi her şey,

Bir imtihandı gözlerini benden kaçırışın...