Hıncımın Kor Ateşi

Bir gülen yüze kırıldı sessizliğin kapısı

Geceye konuştum tomurcuğa duran düşlerimi

Dört duvar ve ben eski iki dostuz

Kederleri eskittik hayatın cilingir masasında

Hırçın dalgalar gibi geçti acı

Aklımın denizlerinde batık tüm gemiler

Sözümü bıçak bilip yırtıyorum gazete manşetlerini

Yarının denizlerinde kağıttan gemilerle oynasın diye çocuklar

Gökkuşağının renklerine daldırıp öfkemi

Büyük puntolarla yazıyorum göğün yüzüne

' o çocuklar ki yarının gül yüzlü güneşi

hıncımın kor ateşi '

Dört duvar ve ben eski iki dostuz

İmkana açıldı içimizin kırık penceresi

Hayatın dilinde yarım bir ezgi

Sevinç yumağına sarılıyor zamanın ipleri

Tamamlanıyor aşkın hünerli ellerinde

Aşk ve ben

Eski iki dostuz