His
hasretim
özlemini besliyorum koynumda
her gece yıldızlara karışarak
bilmem ki ne yaparım onlar olmasa
Yıldızlı gecelerde gelirsin bana
tek korkum
kayan yıldız gibi düşmek gönlünden
öyle bir duygu ki bu tarifsiz
sanki yıllarımsın
sanki yitiğim
ne bileyim
çok şey umduğumsun işte
düşümde gördüğümsün
siman beli belirsiz
ister özlem de
istersen tutku
adını sen koy
sen
kucağında uyumak istediğim
belki gördüğümde ağlarım
hiç konuşamam
neden diye sorma
bilmiyorum ki
his bu
belki göğsüne yaslanırım
sadece kalpteki beni dinlerim
sen belli etmesen de
kalbin göğüs kafesine vuruşundan
enseme değen nefesinden bilirim
sendeki beni
his bu
özlemin
gökte parlayan en uzak yıldız
gülümseyen ay
içimde yanan mum
bir türlü sönmeyen ışığım
kavuşursam sana
bende sönmenden korkarım
hiç istemediğim işte bu
belki teninde yanmak
sana doymak korkum
özlemin
hasretin
anlık şehvete karışıp gitmesi
korkum bu
sen devamlı yanmalısın içimde
bazen acı vermelisin
yokluğuna susamalıyım
kızgınlığım
tutkum
nefret sınırında aşkım olmalısın
işte o zaman seni içimde hissederim
belki
ellerini tuttuğumda
gözlerine baktığımda
ölürüm
kim bilir
his bu