Hocalıyı Yaktılar

Ellerinde silahlar avlulara durdular,

Türk müsün Azeri mi birer birer sordular

Önlerine çıkanı acımadan vurdular.

Hamile kadınları ağaçlara çaktılar.

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar.

Uzaktan şöyle baktım Hocalı karalıydı,

Baş bedenden ayrılmış,cesetler sıralıydı.

Balam, gardaşım ölmüş, bacılar yaralıydı,

Üç beş harami geldi, Gökkubbeyi yıktılar,

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar.

Dumanı hiç gitmedi, dağların, tepelerin

Bir çehre ki yüzünde kızarmış bebelerin,

Arşa yükselir ahı o yaşlı nenelerin,

Üstümüzden bulutlar evlek evlek aktılar,

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar.

Ağladı gökyüzünün mas mavi boncukları,

Toplayamadı çocuk düşen tomurcukları,

Bir dereye gömdüler, üç aylık çocukları,

Ya bıçakla kestiler yada kurşun sıktılar,

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar .

Gördüm, Gargar çayında, insanın donduğunu,

Bir taraftan kuşların ölüye konduğunu,

Gören var mı ah alan kafirin ondugunu

Medeniyet satanlar Avrupa'dan baktılar,

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar .

Haruni kim diyorsan aciz bir kuldur mümin

Gökyüzü parçalandı kaydı yerinden zemin

Bu yerde kalmayacak Sana söz sana yemin

Kadın kız demediler Zincirlere taktılar

Yirmi altı Şubatta Hocalıyı yaktılar