Horataymış Inanmadım Sözüne

Ta güçcükden göğnüm var idi sende,

Gel geç sevdiceğim, yüzümü güldür.

Duydum ki muradın varımış bende,

İntizâr eyle de gocanı öldür.

Gün indi de sucuların sucusu,

Keklik gibi yanı çifte bacısı.

Yüreğimden hiç çıkmıyo acısı,

Avlumuzdan gel de destini doldur.

Bostan ekmiş boztoprağın özüne,

Yörür gider yaş doldurur gözüne.

Horataymış inanmadım sözüne,

Göğnücek tepesi bir ince yoldur.

Mor gadife yakışırmış gözele,

Beni goy da sen yârini tâzele

Güz gelince bağlar döner gazele,

Varma muhanete, gülünü soldur.

Yaylalar içinde Tatar galesi,

Nazlı yârim yola düşüp gelesi.

Şavk veriyor gır beygirin yelesi,

Gutmu saya geymiş, paçası boldur.

Gız adını işliyormuş yeleğe,

Kömür gözler dönüvermiş eleğe.

Yıllar var ki ben küsgünüm feleğe,

Göster yüzünü de göğnümü oldur.