Hoşçakalın

bir hoşçakalın ardından

bütün sokaklar griye bürünür

bütün sesler senden uzaktır

kendine en yakın olduğun andır

bir hoşçakalın ardından

rüzgar sallar evlerın pencerelerini

senden uzak duran gölgen yakınlaşır

yalnızlığın sana en yakın olduğu andır

bir hoşçakalın ardından

acı kirpiklerinde bir damla olur

seyredersin kendini aynalarda

kendine üzüldüğün tek andır

bir hoşçakalın ardından

başlamıştır içindeki yolculuğun

kelebekler kadar kısa ömürün

kozadan çıktığı andır

bir hoşçakalın ardından

yaşamın kimseyi teğet geçmediğini

başka bahar için yaprak dökümünü...

anladıgın andır