Hu Dönüşü

Düş tozları serpiştirilmiş

Mayhoş cümleler dökülür kalemlerden

Boş bir bavulun ağırlığınca yaşanır hayat

Ve zamanın merdivenlerinden düşer

İki rekâtlık sıcak gözyaşı

Selvi altındaki bir mezarda dua eder

Kalpleri demir, elleri ipekten insanlar

Ansızın ağızlarda donar kalır titrek cümleler

Ehlileşmiş sesler yankılanır o an havada

Ve bir sızıya binerek uçar gider ebabiller

*

Kaybolur bedenler izsiz kumlarda

Bir keşiş kendi yaralarında avunur

Dinmez olur ruhlardaki hararet

İçinde kabaran açlığa bakamaz olur insan

Ve halısız odaya serilir çaresizlik

*

Dirilişe iliştirilmiş gözyaşları akar

Beline gençliğini katlamış ninemden

Ve hatıralar sızar bugüne

Mağlupça bir reddiye yazılır hemen

Araya giren onca zamana

*

Ardından durmadan tekmelenir saatler

Bir an önce akıp geçsin diye zaman

Aksayarak yürür artık ruhlar

Havayı da ağır bir şüphe kokusu kaplamıştır

Ve çoğalmıştır yüzlerdeki emanet gülümseyişler

Zoraki bir öksürüktür artık yaşamak