Hücrelerim Kanadı

Sen gitmiştin aniden benden.

Gözümü her sabah

Gözleriyle açtığım kaybolmuştu

Birden

Çok ani oldu

Biri olmuştu sanki.

Ve ben artık onun hayalleriyle yüreğimi avutuyor olmuştum.

Dokunduğum hiç bir çiçek kokusunu

Hatırlatırmaz.

Hiç bir hatıra benim ona olan özlemlerimi gidermiyordu.

Ağlıyordu durmadan gözlerim

Yasını unutmadı.

Ve zaman

Hiç bir yaşanmış gerçeklerin ilacı değildi

Ağırlaşırdı ruhum taşımıyordu bedenimi bu kahredici yalnızlık .

Bir gölge gibi düşmüştü kara bahtıma.

Güneş doğmaz

Çiçekler açmayacaktı artık.

Yaşayan ölü gibi gezinir olacaktı

Bedenimi kanattan yaralarım

Düşmüştüm uzanan o el yoktu.

Sıcaklığını hisetmiyordu ellerim artık ellerini.

Saniye saniye dökülüyordum yaşlı kirpiklerinden.

Acıyordu canım.

Kanlar fışkırıyordu derimden..

Sesini zavt edemiyordum kulaklarımda..

Ellerim sensiz kaldı işte.

Beni düşünmeden bırakıp gidişine yanıyorum.

Şimdi

Avazım çıkana kadar ağlıyorum

Nefes nefes hayattan eksiliyorum.

Ne kadar sensiz yaşaya bilirsem..

Sensiz

Sevgisiz.

Aşk aze.

Hücrelerim kanadı.