Hükümsüz

Güneşin ısıtmıyor kaskatı yüreğimi

Sevdanın şölenini mateme bürüyensin

Anlamını saptırıp bir lahzada deyimin

Ayrılığa kol açıp baş verip yürüyensin

Aşkımı tel duvaklı gelin verdim koynuna

Hükümsüz sevdaları değişirken aynına

Sana vurgun kalbimin kement atıp boynuna

Sevgine sarıldıkça ardınca sürüyensin

Yiğitliğe sığmayan yakışmayan nazınla

Savurdun küllerimi doludizgin tozunla

Sanat giydir tellere ağıtlar yak sazınla

BOZOKKIZI öldürüp toprağa kürüyensin