Hünkârım

Madem bitti diyorsun; inanayım mı,

Yoksa alttan alıp nabzını yoklayayım mı?

Ne yaparsam sözünü geri alırsın diye,

Fikirler düşünüp umutlanayım mı ...

Sen ne dersen o olur Sultanım,

Hâkanım,

Sen öl dersen ölünür üstâdım.

Sözlerin emir,

yerine getirmek görevim;

Koyarım başımı giyotine,

Kıldan ince boynum vurulur

Padişahım!

Ölürüm de, kalırım da,

Düşerim de, kalkarım da,

Zamanını bilmem yaşarım,

kaderimde ne varsa sırasıyla.

Sen elindeki kalemin, dilindeki hükmünle

bu güzel aşka bir son çizsen ne olur;

Ben, onu alır her yere taşırım

Sarar sarmalarım göğsümde.

Pamuk ipliğine bağlı hayatımı,

İğne deliğinden geçirme!

yeter mi senin kanlı makasların,

benim asi kumaşımı kesmeye!

Sen akılsan delisi gelsin,

Sen kralsan tanrısı gelsin,

Dünya alem de bilsin;

İşim olmaz benim yüreksizlerle!

Kes biletimi yol ver selametle!

Ölürüm de, kalırım da,

Düşerim de, kalkarım da,

Zamanını bilmem yaşarım,

kaderimde ne varsa sırasıyla.

Hadi başka dünyalara sal beni

dibi delik rüyalara koy beni

Mesken tuttum nur kalbini ev gibi

Artık yabancısın bu gönüle sen el gibi.

Çok incittin artık,

emanetimi geri aldım

kusura bakma

gidiyorum hünkârım!