Hürrem Sultan
kaşı, gözüm;
hası, gülüm;
-can bağım!
sırım ayvaz;
harrı külüm, ey!
-başım üstüne, sözün!
yoğudu derdim;
-türedi, gel!
dile dönmez sevdâ yasım, hey!
çöle kanmaz, erim;
-yara dinmez!
uç hadi kara yazım, ey!
-kanadı çoşan, düze inmez!
göçüdü kuşum;
-tünedi, gel!
öğüdü yeller alır, elimden
-sola çıkar eğri yollar
yaban eller, eşim olur o dem
eser idi sılama, ulu dağlar!
bağıdı solum;
-kurudu, gel!
sel, sel idi bir zaman;
hân idim vakt-i firûzân,
-buğudu koca göller!
hâs idi kuzum;
-meledi, gel!
ağlar ağu türküler
-kınalı kuzular akar içime
sazı teller, âşık habire
-ağıdı kim yakar?
çoğudu dilim;
-çağıdı, gel!
buz idi cemre; gün üşüdü!
sağıdı serim;
-ağudu, gel!
uz idi cennet; yün ışıdı!
eridi devran;
-çürüdü, gel!
göğüdü kaşım;
-ağıdı, gel!
soğudu aşım;
-gayri, gel!
gel gayri,
-gel!
27 Kışay 2012