Hüsran Dolu Bayramımda

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Gönüllerin mutlulukla dolduğu

Yüzlerin tebessüme boğulduğu

Ellerin alna götürüldüğü

Küslerin barışıp yardımlaştığı

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Sabah kalktım annem hadi

Abdestini al camiye dedi

Kalktım gittim de bugün neydi

Geçildi saflara doldu cami

İmam seslendi ey! Muhammed'in ümmeti

Allaha şükrün katlandığı gün bugün dedi

Bir yakarış ki böylesi görülmedi

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Namaz kılındı eller sema ya yükseldi

Gönüller huzura hepten erişti

Peki bendeki burukluğun sebebi neydi

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Cami çıkışı büyükten küçüğe sıra olundu

Herkes bayramlaşır gülüşür oldu

Baktım bulamadım bu sıradaki eksikliği

Sordum kendi kendime yorgunluğumun sebebi neydi

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Ben girmedim sıraya

Öpüp alnıma koymadım hiçbir eli

Benim alıştığım bayramlaşma bu değildi

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Epeyce yürüdüm çıkınca camiden

Yorulduğumu hissedene kadar hiç beklemedim

Daha kilometrelerce gidebilirdi ayaklarım durdum

Nedendi bu yorgunluk gönlüm kan-ter içindeydi

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Yolun ortasında doldu gözlerim

İçime akan gözyaşlarımla yandı bedenim

Sarılıp anama ağlamak istedim

Son bir gayret yürüdüm eve, yıkılmış girdim

Küçük bir çocuk gibi ne yapacağımı kestiremedim

Bu hüsrana sebep neydi anlayamadım

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Yıllar önceki bir bayram geldi aklıma

Ne kadar mutluymuşum o bayram sabahında

Camiye gitmeyi çok isterdim de

Sabah uykumdan vazgeçemezdim

Kalktığımda namazdan dönüyor olurdu herkes

Bir sevinç bir mutluluk hep yüzlerde bir gülücük

Babamızın gelmesini beklerdik hepimiz

O gelmeden annemizin elini de öpmezdik

Sonra babam gelirdi,sırayla önce annemle

Sonrada büyükten küçüğe bizle bayramlaşırdı

Ben küçüktüm o zamanlar, bazen

İki defa sıraya girdiğim bile olurdu

İkincide babam beni kucaklar

Anladım harçlığını almadan gitmeyecek der

Elini cebine atar çıkardığı paraya bakardı

Ben sevinirdim herhalde hepsini verecek diye

Babam bir iki lira verirdi bana

Ben sanki biraz üzülürdüm

O bu durumu anlardı

Alırdı beni kucağına

Onlar evimizin harçlığı derdi

Ben anlamazdım,bu ev harçlığı ne yapacaktı

Düşünürdüm bir bir

Ne markete gidip şeker alabilirdi o parayla

Ne de top alıp oynaya bilirdi

İyice kafam karışırdı, inanırdım yinede

Babam dediyse, evet o evin harçlığıdır

İşte bütün üzüntüm bu kadar sürerdi

Ben yine kahkahalarla gülmeye başlardım

Babam hanım ben bi abdest tazeleyim

Diye seslenirdi anneme

Kalkıp abdestini yenilerdi

Annemde seccadesini sererdi yere

Ben babamı izlerdim, o gelirdi

Nedense elinde havlu olduğu halde

Elleri hep ıslak olurdu sonra yaklaşırdı bana

Ellerinin ıslaklığıyla önce elimi sonra

Çikolata kalmış diye dudaklarımı

Burnunda temiz olsun der burnumu

Yüzümü kollarımı saçımı kulağımı boynumu sıvazlardı

Sonrada elindeki havluyu kafama atar

Gözlerimi kapatırdı, ben biran onu göremezdim

Hemen indirirdim havluyu, o da bana

Ayaklarını da yıkamayı unutma der

Seccadeye varırdı

Şapkasını ters çevirir namaza başlardı

Ben anneme koşardım, anne

Zaten cami de namaz kılmadılar mı

Hadi artık kurbanı kesin diye bağırırdım

Annem saçlarımı okşar

Bu güne ulaşmak herkese nasip olmaz

Şükretmek teşekkür etmek gerekir derdi

Aslında ben ne demek istediğini tam anlamazdım

Bu güne ulaşmak herkese nasip olmaz diyordu

Oysa günler öncesinden hazırlanmıştı herkes

Düşünürdüm ne demek istediğini anlayamazdım

Hemen kurbanımıza bakıyım der

Aslında anlamadığım sözden kaçardım

Babam namazını bitirip dönerdi

Önceden bileledi bıçakları alır

Tekrar tekrar keskin mi diye bakardı

Ben yine duramazdım, zaten onları bilemiştin

Hadi artık kes şunu baba derdim, babam

Ciddileşirdi her zamankinden farklı

Dolu dolu tok titrek bi sesle

Hiç duymak istemediğim bir anımı hatırlatırdı

Hani sen parmağını kesmiştin hatırladın mı derdi

O an kesilen parmağım sanki sızlardı

Farkında değildim ama

Hatırladıkça hep o parmağımı tutarmışım

Evet derdim usulca, babam devam ederdi

İşte senin canın nasıl yandıysa o gün

Bu kurmanda çok daha acı çekecek bu gün

Ben üzülürdüm, babam buna dayanamazdı

Devam ederdi konuşmasına

İşte olum çok fazla acı çekmesin diye

Tekrar tekrar bakıyorum derdi

Ben artık konuşmaz susardım anlamış gibi

Ama yine tam olarak anlamazdım

Sadece kurman biran önce kesilsin diye susardım

Babam kurbanı yatırır

Ayaklarını bağlar gözlerini kapatırdı

Konuşmazdım ama babam sormak istediğimi bilir

Ben sormadan anlatırdı

Üç ayağını bağladım ki bana zorluk çıkarmasın

En hızlı biçimde kesiyim uzun süre acı çekmesin

Bir ayağını bağlamıyorum ki canı rahat çıksın

Gözünü kapatıyorum, bıçağı görüp ürküp korkmasın

Sonra bıçağı sertçe hızlı bir şekilde boynuna çalardı

Gerçekten kurbanı hiç zorluk çıkarmazdı

Kopan boyunda bir bağırsağı bağlar

Sonrada yüzmeye geçerdi

Bak olum derisini kesinlikle yırtma derdi

Ben niye böyle dediğini anlamaz şaşkın bakardım

Anlamadığımı anlayıp devam ederdi

Bu bir deri bizim işimize yaramaz ama

Bir bir toplanan binlerce deri memlekete fayda sağlar der

Hem konuşur hem eti deriden ayırır

Kısa sürede yüzme işlemini bitirirdi

Bana dönüp koş et için kap getir derdi

Ben önceden getirdiğim kabı verirdim

Babam aferin sana derdi

Kurbanın en güzel etlerinden keser

Annene ver, babam çok açıkmış de der gülerdi

Bende gülerek koşar gibi götürürdüm

Annem çalı meşe çam gibi ağaçların dallarından

Kocaman bir köz yığınının yanında beklerdi

Ben eti verirdim, babamda işini bitirip gelirdi

Babam kurman etinin yağda pişmişini sevmezdi

Közlenmiş birazda üzerine is kokusu sinmiş severdi

Etler güzelce pişer hep beraber afiyetle yerdik

Nedense sadece anneme pişirdiği etten hiç kalmazdı

Biz kalktıktan sonra annem kendine yeniden pişirirdi

Aslında sofrada başından beri olurdu annem

Ama nedense biz doyup kalkmadan kalkmazdı

Sonra hep beraber çıkardık evden

Köyde neredeyse bütün evlere giderdik

Küçüğü büyüğü herkes babama saygı duyar

Yol açar özen duyardı, onların bizde

Kıskandığı bir şey vardı, mutluluğumuzdu

Mutluluk aynaya baktığımızda gördüğümüz şeydi

İşte benim alıştığım bayramlar böyle geçerdi

Bu gün gerçektende bayramıydı

İmam efendi vaazda söyledi

Bu gün bayrammış

Eve girip dona kaldım, ne sıra vardı bekleyen

Ne beklenen babaydı gelen

Annemdi kapıya yaşlı gözlerle bakan

Tutmak istedim yaşlarımı özümde

Gözlerime dur dedim de dinlemedi beni yine

Ağladı annemin parçalanmış yüreği önünde

Yürüdüm bayramın mübarek olsun anam

Bile diyemedim, gözyaşlarım doldu dileme söyleyemedim

Yutkundum sadece, hıçkırıklarla birlikte

Biran karşımdaki ayna ilişti gözüme

Baktım kendimi bile göremedim içinde

Doldu hüsranlar yüreğimden taştı gözlerime

Dönmek mümkün olsa dönerdim o günlere

Bedeli maldan candan yardan geçmekse bile

Babam elini öpemedim kusuruma bakma

Yokluğunda geçen hüsran dolu bayramımda

Bayramın mübarek ruhun şad olsun baba

(BAYRAMIN KUTLU RUHUN ŞAD OLSUN BABA)