Hüsrana Son Kulaç

kasırgalar vurdu kıyısına

aşkın bir dakika mesafesinde

kurşun gibi yakındı

namlunun ucunda

ve gerisinde

şikayeti uzundu

bir haylide sussada nefesi

ve kalabalıkta bir kusurdu

bilmediği geçmişi..

kar tanesi düşer gözlerinden

güneşi kovunca peşinden

yabancı inançlar umursamazlığı

onunla gelir sürgünden...

varmak hayaline denizlerin

kürek mahkumu bir gençliğin

ardına bile bakmadan atar

hüsrana son kulaçlarını...

mavisine uzanır gökyüzü

serin...