Hüznün Son Nakaratı...

karanlık gecelerin

karanlığında gördüğüm düşlerin

son gecesi bu gece.

artık hüzünlü bakışların,

ağlayan seslenişlerin,yakarışların

son nakaratları.

hüzün bize yakışıyordu ama

bu gece bir başka durdu gözlerimizde.

sessiz bakışlar daha bir derinlere indi sanki,

yüreklerimize.

gözlerine bakmak istemedim ben,

biliyordum.

hüznün son durağıydı bu gece.

bir vedaydı..

gözlerimiz söyledi söylenecek ne varsa

istemedim ama okudum seni.

gözlerini..

hüzün bu gece

bir başka baktı gözlerinden.

git dedi...

çaresizlik bir çare gibi yankılandı beynimde.

gittim..

ben,

senin çaresizliğin.

ben,

çaren olsam

gidermiydim..