Hüznüzan

sanki bu

eski bir zaman

düş kalk

ve sen

güllerin öldüğü

bahçedesin

hayal

saçların

şehirler aldatan

rüzgâr

ellerin yoksul

kalem boyası sever

rengi hep soluk

şu doru tay

ansızın başlayan

yağmur

ancak

kırmızı kiremitleri

kandırır

çünkü

ölülerin gözleri

hep mat

şiir ise

uzun zamandır

intizar