Hüzün Adası

Hüzünlerimi bir ipe assam

Yellerde alip götürse

Sanma ki bir itirazim olmiyacak

Sen yanimda olmayinca

Sen hüzünlerimin anasi

Ben ise hüzün adasi

Piyanonun tuslari

Yüregimizin sancisi

Geceleri bir ok gibi deliyor

Yaralarin derinliklerine ucurur iken

Avuclarim da sensizligimi hissediyorum

Inerken yalnizligima bir samar gibi

Gel gitler hayatin bir parcasi

Zaman icersinde kivraniyor acilar

Nefessizlige meydan okurcasina

Özlemlere kürek cekiyor

Can sikintisi bir umut

Varliginin göstergesi

Gelde üzülme simdi

Rüzgarlarin elcisi

(Berlin,18.11.2011)