Hüzün Baharı

Mutluluktan taktığımız maskelerdi hep ayakta tutan aynanın öbür yüzünde gördüklerimiz yansımasında matem birikti yüreğimize giydirdigimiz pembe hayallerdi

sırları ortaya çıkaran yarından muhtelif

yalancının mumu yatsıya kadar yanar

aynanın iç yüzünde sıvası eksik simalar var

yalnızlık duvarının içinde de ben varım

Ya git ya kal gider gibi bakma öyle

Gel seninle mutluluğa açalım gövde mizi

zifiri karanlığa veryansınlar

göz gözü görmeyen gecelerin

akşam sefası bunlar

bir şehir daha yağmur altında

ıslandı kaldırımlar lal olan

suskunluklar tutsak kaldım

yıldızları söndü odamın karanlıkta

kalmıştım

Tadı damakta kalan bayram sevinçlerim bayramdan kalma elleri öpülesi dir

Yazın ortasın da

temmuzun kor sesi yangınları kül eder

eritir sanki oksijen yetmez rüzgarlara teslim

ömrümün baharlarını budar mevsimler

Ele avuca sığmayan ne varsa sildi süpürdü zaten

Hani gençliğim

yaşam enerjisi ile

hayata tutunan dallarımdan

Ayırdı tek tek köklerimden kendi elleri

ile toprağa gömdü beni