Hüzün Düşlerim Şiiri - Yunus Özkan

''İnancını yitirmiş bir kadın yarattıysa erkek ,

Dönüşü olmayan köprüden itmek istemiştir...

İçten içe kaybettiklerini kavrayınca nevri

Dönüp durduğu yerde bittiği içindir...''

Susuşlarını sevdirmeseydin , konuş derdim

Mutlu sözcükleri asalı çok oldu aslında

O yüzden kokuşmuş bir ben varım içinde

Öyle bakma bana ne olur , göm artık bedenimi de

Huzur denen neyse içime işle artık

Canım desen ne anlamı var ayrıldık

Tenin tenime ne kadar uzak farklıydık

İlk gün gibi her gelişimde sarhoş ettin beni

Ben gözlerini içtim sen düşlerimi...

Sana yakışmayan hallerden kopamıyorsun değil mi?

O gözlerin benim hayatımın en hassas sebebiydi

İç çektim , utandım , yandım , sızlandım yine benimdi

Damlayan her incin bağrımı delen kinindi...

Ne çok anlam yüklüyorum belki de

Belki anlam bulan gözlerindir içimde...

İyiye , güzele bir masal gibi özlemin derinliğinde

Üzerime bıraktığın bakışlarını özlüyorum

Asma yüzünü hüzün gözlüm ...

Ölümsüzlük sadece senin gülüşünde...