Hüzün Ve Vehim

Vakti hüzündür bu gecenin koynunda

Ne Leyla bekledi ne Mecnun dönüyor

Uzayan yollar ki ilmektir boynunda

Şehrin ışıkları usulca sönüyor.

Gözümden gönlüme dalgalar vururken

Bahar mevsiminde gülistan kururken

Sararmış bir resim cebimde dururken

Ne martılar sustu ne yağmur diniyor.

Şehirde bir kasvet ruhumda hep efkar

Bulutlar simsiyah içimde kızıl har

Beklenen vuslata bilmem kaç iklim var

Bütün sokaklara ayrılık siniyor.

Mutlu şiirleri hep sürdüm sürgüne

Sus...gayrı yar yoksa güneş doğmaz güne

Apansız dönüp de baktığımda düne

Vehimler ve sevda üst üste biniyor.