Huzurluyum

Huzurluyum

huzurluyum,

hacmi küçük, ufku geniş

senli dünyamda

sadece dört duvar, ve çok yüksek

içeride kulpu olmayan demir kapılı

perdeleri bile demirden bir pencere

hemen önünde deniz

ayaklarım ıslak

biliyorum ki aynı gökyüzüne bakan gözler var

kadifemsi, simsiyah gelincik sanki dokunduğum taş duvarlar

en parlak yıldıza bakıyorum bir de gözlerine

yıldızları sayıyorum, bitiyor

sadece kendi gölgeme basıyorum bir de gölgene

adımı fısıldıyor dalgalar

müşfik bir el okşarken

çölde kum tanesince umut takıyor saçlarıma

gözlerim yok artık, suretim yok

isyan değil , sahte çığlık da değil

gerçeğin ta kendisi, ne efsane ne de masal

dağ kokusu çekiyor gibiyim derin derin

nefes alabiliyorum, huzurluyum

ey! düşler ülkesindeki

orada kal

simsiyah