Huzursuzluk Alameti

Elbet şaşar bir gün insanın rotası

Bilmem kaç mil ötesini

Aşarda koşar...

Ve elbet kalp her yalpalayışın da

Azda olsa bulaştırır yüzüne gözüne sevgisini

Sıçağın tadını bilmeyen küstahça bir tavır

Dağıtır elbet bir gün

Bütün umuda kuçak açmış heveslerini

Huzursuzluk alameti elbet bir gün

Doğar kalbinin tan yerinden!

Doğarda çalar kapını bir çelimsiz umut...