Huzurun Çerçevesi

Uzun bir ayrılık geçmişti yüreğimden

Sen gelmeden önce

Ve ayrılık bitti sanma gelsende

Bil ki ,ne senmişin beklenen

Ne de benmişim bekleyen

Aslında gelmeyenmiş gidildikçe hiç bitmeyen...

Günler ruhuma sıkıştıkça

Sebebsiz izler düşüyor satırlarıma

Kalemim feryat edip

Kagıtları karaladıkça

Boğululur siyah gözyaşlarıyla

Bana sus diyen her dile

Bana konuş diyen her gönüle

ruhum sıkarken kurşununu

namlu aslında dayanmış benim tenime

hayat parmaklarımın arasından kaydıkça

sırat urganını çeker boynumda

Ne zaman elimi atsam aydınlığa

Bir karanlık bulastı ruhuma

Aldandı

Yetmedi

Aldattım ruhumu binlerce ademoğluyla

Geçte olsa farkettim ki

Yastığımın altında unutulan o sessiz ninni

Kızlarımın ismi

Bir hoş geldine sığan

Mutlulukla çalan kapımda ki

Hayatın kendisi

Yani eşimin sesi

İşte buymuş aradığım

Hayatın bana en güzel hediyesi

Huzurun çerçevesi

duygusalca diliyle