İbret Al ki Ateş Suyla Barışık

Kör sınavdır doğar doğmaz

Ektiğini biçecek

Sağır

Dilsiz

Kör-topal!..

Bu dünyadaki, icap eden /çilem/

Gerçeği göremeyen münasebetim

Vur-kaç, ne çare!

Yağan yağmuru sensin

Yara yara, çokladığın ben miyim?

Hangi ahmak söylemiş;

Yedi cihan dar bize

Sende ben gibi cümle kirden

Sorgu-sual yapılacak bir tabirden

Ben imzamı atmışım

Aşk'a ölen mayamdan

Yüreğinde bilmem kaç kuruşum

Tereddüt yokkk

Korku yok,

Dua

Sabır

Yâr!..

Yok mu hani tarifi,

Çeyrek-yarım ibret için tam

Gök rengi değişmiş

Yer tedirgin

Yazık..

Aciz kaldı infial

Gözlerim

Gözlerim.. 'Vardım bir zaman '

İnkâr ediyor nankör diyen çareler!..

/Kurda-kuşa yem olurum ağlarsın,

Rabbime ram olurum,ağlarsın/

Ahh edince.. Görünsem Cemaline?

Arsızlar kulak tıkar düşünce

Var ?git gözden düşme

Yüreğim tutarlı ve bağımsızdır

Ateş -suyla barışık

Sonu vahim bilmezler

Düş, ince işte..

Bir hayal kuruşunda

Rengini kaybetmekten,

Aynasında, sırrın yitiğine boyanmış.

Kaç yaşam sığar hiç' in demine?

Yazamaz kalem, kıyâm(et) çöker

Kalır hep,kangren

Ağzı yanık!..

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KURULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-