İç Acısı Olsa Gerek

Hangi dünü yaşıyoruz?

Ve kaçıncı yüzyılını kutlayacağım sensizliğin,kırmızı ölümler eşliğinde,bilemiyorum.

Yokluğunda her şey tekrarlanan ölüm romanlarından ibaret

Etrafımda insanlar görmeye çalışıyorum,

Fakat çok karanlık insanlık

Ve sen bencil varlık

O kadar güzelsin ki Tanrı nın bile gözlerini alıyorsun ışıltınla

Bu yüzden de Tanrı duymuyor,çaresizliğimin çığlıklarını

Sen yalnızsın diyen her cisme

Mesela tek kişilik yatağıma

Mesela Müzeyyen Senar'ı çalan radyoya

Ve soğuk dudaklarıma..

Hepsine söylediğim aynı yalan;

Ben yalnız değilim ulan!

Hayat denilen rafın en ücra köşesine atılmış tozlu bir romanım ben

Sonuna ismini yerleştirdiğim bir roman

Son sayfasında ritmik intiharlar saklı

Bitmek bilmez bir roman..

Aklıma takıldığını bile bile gitmen kafi değil,biliyorsun

Çünkü gitmen aklımı da götürmen demek

Akılsız başımın acısını çekiyor şimdi yüreğim

Başım omuzuna yakışırdı,sert duvarlara değil

Bu yastık sen gibi kokmuyor

Saçlarım,parmaklarına yakışırdı,benimkiler sevecen değil

Bu fotoğraf sen gibi bakmıyor..

Yapman gereken çok zor değil

Onu terkedip aşk dolu bir suretle seni seviyorum demen yeter,gerçekten yeter

Hem o zaman enflasyon da düşer

Küresel ısınma son bulur

Global beyin savaşlarından eser kalmaz

Annem gençleşir

Ben bir meni olurum tekrar

Sonra sen her gülüşünde

Bir yanım yeniden doğar..

Yazmak tatmin etmiyor,geri getirmiyor seni

Şiir yazmak sadece kanamaktır,anlıyorum

Şiir yazmak,beni sana götürmesini istediğim saçma egolarımla sevişiyor sadece

Şiir yazmak bileklerimden solutuyor

Merak ediyorum,cennet kim bilir nasıl kan ağlıyordur,senin karşında

Ardında siyahi şımarıklıklar saklı o fotoğrafına baktıkça

Fark ediyorum ki

Tanrı nın sol cebinden beni izleyip gülüyorsun,gülmen beni meşru kılıyor

Sevgilim,öyle bir gittin ki

Şimdi gidişini anlatmak ahmaklık olur

Gidişini anlatmak anlatılmaz,ölünür..

Tanrıya söyle,yüreğim çınlamakta o ruhani sesinle

Yazdıysa,

Sevgilim müsaadenle

Canımın çıkası var cehenneme..