İçi Dolu

şüphesiz bir ikindiyle çöktü soğuklar

aramızda yağmurdan kesin bir çizgi

kokusuz akşamlara doğru bir son anı

sarımtrak ağrılarla çıkıp giderken yaz

uzak tepelerde rüzgarın uğultusu yakınlaşır

kamaşır

yalnızlığım

uykuya dalarım

solo bir suskunluktan

sağırlaşır oda

başlar yatağın dostluğu

riyasız yorgunluğumuza

ayrılık her türlü

sen ve ben tekiz

ayrı ayrı tek tek

yalnızlıklarımızla birlikteyiz

birlikteliğimizle yalnız

kaygısız

kavgasız bir dilde

içini dolduran gündönümlerinin...

ağustos beyazından kalma bir öğlende

kirli düşler peşinde bir çaresizlik

doyumsuzca sızısı içten

çözülmelere uzak bir acıya uyanık

kitap peşinde bir merak tutkusu gibi

ya da bir yolculuk tablosunda çocuk

elleri annesinde

denizi soluk

hiçbir öğlene ait olmayacak kadar

kaygısı büyük

bu hırçınlıkta

kelebekleri ölüyor

mevsimsizliğe yakın

acıdan doğuyorum yeniden

ihtiyar doğuyorum

göğe tutkun bir ölüden farksız

seviyorum

içini dolduruyorum tüm sevmelerin

gitmiyorum

hiçbir zaman

hiçbir yere...