İçim Acıyor

Zamanın kumları savrulunca yokluğa

Kayıp ruhlar çağrıldı son huzura

Gelenler oldu mağrur ve şerefle

Mahcup ve mahzun kaçmak isteyenlerde

Bin duygu var derler bir yürekte

Belki , ama efendileri korku

Ara ki bulasın mutluluk nerede

Bilirken hep kaçınılmaz sonu

Atmadım , çıktım huzura sırtımda yüküm

Takat kalmadı halimde , iki büklüm

Tek suçlu benmiyim sormak istedim

Korktum soramadım, doğruldum , küstüm