İçim İsmine Kilitledi Kendini

içim

ismine

kilitledi kendini

aldığım hava bile

giremiyor içeri

nefes nefese kalışım

lal yanım

yılgınlığım

yaşlılığım

hep ondan

oysa

takmazdı

bilirdi dışımdaki fırtınayı

dinecek

bitecek

döneceğim ona

sorgulamazdı

bilirdi

dönüp dolaşıp

sığınacağımı

yalnızlığımı

ardına kadar açıktı kapısı

şimdi

kilitlendi sen diye

''ölüyorum''

gel

üfle seni

topla hadi

sana ait ne varsa

benden eksik ya da fazla

oyalanma

suni tenefüs istemiyorum işte anla

tozlu mu düşüncelerin

kirli mi yüreğin

cesaretin mi lekeli

özgüvenin mi kayıp

törpülenmeli mi pişmanlıkların

bırak

nasılsa öyle kalsın

hem ben de senin kadar bakımsızım belki

bilemem ki

umurumda da değil inan

bakışlarımdaki anlam

bir de an

gerisi yalan

sen de yalnızca

topla gözlerinin mavisini

denizden

gökyüzünden

özgürlükten

gel

gir içeri

çöz içimin kilidini

hadi

yaşat bizi...