İçimde

söylermisin

söylermisin

yokluğun bir ızdıraptan öte

değildir de nedir ne?

avuçlarıma aldığım umutları

azad ettim

azad ettim,

dayanamıyordum daha

susuzluğuna

çatlıyan dudaklar

ismine muhtaç,

sayıklıyorlar

rüyaların yamaçlarında

ah bir gelse

bir gelse

yankıları kulaklarına,

ağlamaklı hüzünlere bulanmış

nağmeleri,

oyuyorlar içimi

sensizlikten yokluğuna çıkarken

kayıyorlar yarınlar sessizliğe,

hıçkırıklarda ki uçurumlar

feryatlara gebe..

çal oynasın

vur oynasın zaman

gök gürültüsü nasibim,

yıldırımlar

göz kırpıyorlar yağmurlara,

içte ki sellere mehilli

kucak açmışlar

daha ne bekliyorsun

der gibiler

söyler gibiler..

gül kokulu tenini

miras yedi gibiler hayaller,

özlem kusan hasretlik

kıvranıyor

kıvranıyor

üç günlük ömre

ters bakması içten bile değil,

söylermisin

söylermisin

ne halt ettim?

geldim şu dünyaya,

şarkılar dinlemekten

şiirler yazmaktan öte,

belki

seni yaşamanın

en güzel sahnesi

içimde...

(Berlin.08.01.2014)