İçimde Bir Adam Bir de Baykuş Var

Umutlarını şafaklara rehin bırakıp

Tuttuğu her karanlığın yüzünü tırmalayan bir ihtiyar

Pervazsız ıssızlığımın penceresinde

Her sabah öten bir kuş

İçimde çalışkan bir adam

Birde cırtlak sesli baykuş var

Ay’ı yıldızı değil seni arar ihtiyar

Işığının çıtırtısına gözündeki ateşler irkilir

Takvim koçanları karanlığın dolabından taşar

Seni bulamadığı her sene iki yaş daha yaşar

Yokluğunun efkarını

Kemanın tellerine ödünç bağlar

Çay diye

İnce belli bardaktan hayalini demli içer

Zil zurna yorulur seni ararken sızar

Bazen esmer gülüşlerinin gölgesi tepik atar

Sancılanır rüyalar

Başını alıp gitmez baykuşun sesi

Ağlayan bir güneş doğmaz ufuktan

Tutuşan fecrin gözlerini

Damlayan umutlar söndürür

Pamuklu pembe sevdasından dikili

Patik,eldiven,zıbını döşüne basar

İçimde bekler seksen yaşını geçmiş ihtiyar

Daha güneş doğacak

Büyüyecek öğle olacak

Zaman dar bu gidişle

Baykuş çiğ yumurta içecek

Rüyalar menopoza girecek

Ama eminim ki içimdeki ihtiyar

Tırnaklarım söküldü bana bir spatula ver diyecek