İçimde Biri Var

Sevmek bu kadar gürültülüyken, sevilmek neden sessiz...

Özlediğim:

ne başkasına sert gelirken,

ellerimde eriyecekmiş gibi duran ellerin;

ne de gökyüzünün derinliğini sonlandıran

ufuk çizgisi kadar, keskin gözlerin

Yalnız, bakir bir tende iftar açacaksa

öpmeye oruçlu çatlamış dudakların

belli ki onlar da değil özlediğim

Görünmez, ama

acıtan

bir özlem var içimde

el atıp ulaşamadığım yerde

kah bürünür gebe bir kadının

doğacak çocuk hasretine

kah arzudan yoksun bir dervişin

sevgili bilinen tanrıya

maşukluk etme mertebesine

Dünyayı sevdiği için değil

Dünya döndüğü için

ölüme mahkum edilmişti Galileo

İçini fısıldadı meczup hakime

'Beni, onursuzca öldürme kararı verdiniz.

Derdiniz ben değilim,değişen gerçeğiniz.

Onurlu ölecek olan benim

zira siz yaşadığınız müddetçe

döndüğünüzü hissedeceksiniz'

Yüreğinin kulağı olsaydı da

iç sesim fısıldasaydı ona

'Sevdiğimdendir tüm gürültüm

dünyalık şeylere yorma;

seviliyorum diye

mahmurlaşıp suskunlaşma

Seven 'ben' değilim

içimde hapis olan bir eş;

sevilen 'sen' değilsin

Tanrının içine sıkıştırdığıdır, kardeş

'O' dur, beni konuşturan, böyle coşturan

Oysa 'sen'sin gem vurup ketumlaştıran

Aç ve susuz bırakıp içindekini, zindanlaştıran'