İçimde Ki Tutukluğun

gerek yokum gibi ben sana

yürek bazında

yarınlar kaykılmış olsada

özlemlerin katında

ne fark eder ki

farksızlığın dışında?

ölen ölmüş kalan kalmış

şu yalan dünyada..

dertleri cebime koydum

harcamaya vaktim

olmasada

yangınlara mekanım

ruhun çıkmaz sokaklarında

ben bana kalmışım

yalnızlığın koylarında

bende yaşıyorum galiba

bunun adı yaşamaksa..

boş ver ne olacak?

olan olacak zaten

düşünmeye bile gerek yok

olmıyan bir insanın halini

sen mi kurtaracaksın

ters yönden gidenleri?

yak bi cigara

çıkararak o güzelliğinin keyfini..

bu bir şikayet değil

kalemimin can sıkıntısı

yazıyor işte yazıyor

boşboğazlığın ta kendisi

kelepçe vursamda

nasıl olsun bir faydası?

öyle girmişsin

ki

gönlüme

çıkman imkansızlığın hat safhası..

içimde

ki

tutukluğun bir bayram misali

gecesi gündüzü olurken

mesaisi

yine de hüzünlere mahkumum

gibi

ben ettim sen eyleme nasıl

diyebilirim?

hissetsemde her an mavilerin

eksikliğini..

(Berlin,22.07.2014)