İçimde Unutamadığım Bir Sen Var Hala

Giderken bıraktığın

Hüsran ve hüzün

Sensizlik şiirlerinin

Mavi yüzünü

Okuyorlar hala,

Kötü sonlar bile

Yılmadan, sıkılmadan

Sensiz saatlerin ayarını yapıyorlar

Sana gelince saniye,

Çalmasın saat diye, çalışıyorlar hala...

Solan çiçek, demindeyken sen

Sevgimizin güneşinde ölüyor aşkın,

Gelmedin diye

Bir daha asla sevmiyor ruhum...

Avuçlarımdan dökülen kum tanesi

Ve sensizlikle oluşmuş ceset kokuları

Biçare dermansız

Soruyorlar aya,

Nerdesin diye

Merak ediyorlar hala...

Kuşların ve ağaçların kalbinde

Sensiz şarkılar duruyor hala,

Ki hüzün kokan namelerle birlikte

Seni anlatıyorum yaralı bir kuşa

Bu gece sensizken hala

Yokluğunda yazdığım şarkının notalarını

Kaydediyorum denizin dalgasına

Her uğultusunda görüyorum rengini,

Hissediyor içim sesini,

Ve saçlarım denize sokuyor kendini,

Senin notalarınla yıkanıyor,

Sessizce aşkının ritimlerinde yaşıyorlar

-Bilmem rahatsız olur musun?-

Yokluğundan beri

Gece de,

Öldürüyor ayı gökyüzünde

Diyor ki sen olmazsan

Aydınlanmayacakmış dünya

Elim yetmiyor onu engellemeye

Sokaklar karanlık

İçim karanlık,

Dünya sonsuza kadar karanlık kalıyor,

Ve lanetlenmiş olan her şey

Haykırışıyla bile yetmiyor sensizliği bitirmeye

Bitip, yanıp ateşlerde kül oluyorsun...

Aniden eriyor,

İçimde kor oluyorsun

Ve sen giderken içimden

Ben seni isteyen kalbimi

Gömüyorum karanlığa

Unutulmak hissinde boğuyorum aşkımı,

-Seni ve kendimi-

Hüzünleri sarıyorum yüreğime

Hüsranı kuşatıyorum kentime

Tükeniyorum yavaş yavaş

Bitiyorum

Ama olsun varsın

Nasıl olsa,

İçimde bir yerlerde

Unutamadığım bir sen var hala...

29.04.11