İçimdeki Çocuğun Annesine

Senden ne de güzel anne olurdu içimdeki çocuğa,

ne de güzel emzirirdin onu aşkımızla

ve büyürdü belki,

sana anne, bana baba derdi hatta..

Sevgili,

o güzel başını kaldır ayrılıktan ve gözlerimin içine bak..

Gözyaşlarımın bile ağladığını görmüyor musun ?

Mecburen gözlerimden atlamak zorundalar,

kirpiklerimi tutamıyorlar ya artık.

Bir nevi dram türünden ağlatan intiharlar,

cehennemde yanacak her bir damlam hiç acımıyor musun ?

Oysa acılarım, ahlarım, can yangınım bana yetiyor da artıyor,

bilmiyor musun ?

Nerede unuttun da merhametini

analık duygusundan hiç eser bırakmadın içimdeki çocuğa.

Aşk bir masal dedin,

ama o masalın mutlu sonunu hiç okumadın ona..

Mutsuzum,

İçimdeki çocuk öldü artık annesi.

Hiç de diyemedim ki ona;

" Senin annen bir melekti.. "