İçimdeki Çocuk Ağlıyor

İçimdeki çocuk ağlıyor anne

Ömrü yarılasam da bir türlü büyümüyor

Eski tat yok artık elma şekerimde

Dizlerim değil yüreğim kanıyor

Ve artık senin buselerinde acımı dindirmiyor

Çocukluğumdaki o saflık nerede anne...

İçimdeki çocuk ağlıyor anne

Her yüze güleni dost sanıyor

Anlatılan her masala hala kanıyor

Pamuk prenses ortada yok nedense

Her taraf cadı kazanı gibi kaynıyor

Hani masallar mutlu sonla biterdi anne...

İçimdeki çocuk ağlıyor anne

Yalancının mumu yatsıya dek derdin de

Yalancılar gezer olmuş artık fenerle

Ay bile şavkını sakınır oldu doğru söyleyene

Karanlık yarınımdan korkuyorum anne...

İçimdeki çocuk ağlıyor anne

Masallarla büyüttün karanlığı görmedim

Doğrularla yoğurdun yalanı hiç bilmedim

İyiliği anlattın kötülüğe düşmedim

Neden yalan söyledin anne?

Gerçek hayat acı ve karanlıkmış öğrendim

Yaram bir iken bin oldu gözyaşımla sardım

Feryadımı kimselere duyuramadım

Sustum anne...

İçimdeki çocuk sustu anne

Büyüdüğünü anladı belki

Ninniler sustu, masallar bitti

Uyandım

Yüreğim sustu artık anne...