İçimdeki İnsanlar

belki de yaşadığım yalnızlığın

en derin göstergesiydi

kendime bile olan

o suskunluğum

oysa

ıçimde koca bir şehir vardı

bir o kadar sessiz

bir o kadar sessiz

geceleri bile ışıkları yanardı

uzaktan belli belirsiz

bir de

dağınıklığımın nedeni

suskunluğumun sebebi

şehrin kenarındaki mezarlıklar

ve orada bıraktığım

ölü insanlar

dışıma hep sustuğum

içime hep konuştuğum

istemesemde unuttuğum

artık benim için yok desemde

yalnızlığımın omurgasıydı

dağınıklığımın nedeni

suskunluğumun sebebi

düşüncelerimin katili

ah o insanlar

insancıklar