İçimdeki Melek

Hayatım için üzülürken

Hayatın daha önemli artık

Sıcak güneşin altında

Yıllarca okşayabilirim saçını

Hiç usanmadan bıkmadan

Sadece gözlerinin parıltısı

Yeter yaşam için

Çünkü..

Ben sen oldukça ben oluyorum

Hayatımın tek yıldızı

Beyazım en saf güzelliğim

Kör bir aşık misali

Görüyorum güzelliğini

Ama aslında

Ne körüm ne sağır...

Yüreğimde hapsolmuş bir kuş var

Sesi çok derinden gelir

Sanki hiç susmayacak bir suskun gibi

Kurtulmayı bekler ya da bulunmayı

Yaşamı ister belki

Yaşarken ölmek yerine

Umut besler her an

Karanlığa bile aydınlık gibi bakar

Ay gibi güneşi olsun ister.

Lakin kaderidir karanlığa gömülmek

Bunu bilir hiç söylemese bile..