İçimizdeki Bastırılmış İlkel Suskunluk Yeri
mırıldanıyordun mazide kalan bir fotoğrafın yanında
kalabalık çerçevesinin insanlarını hatırlıyordun
elinde acıların haritası dururken
ortak seslerin duyulan ritimlerini görüyordun
kıyamet resminin
bitimsiz korkularının karşılaşmışlığında
iki yabancı mevsimiydi aşk, yine korkuyordun
gece boyunca
baykuşlar ötüyordu
sen söylemek istediklerini diyemezken
sıyrılıp gidiyordu umudun
gündüzün ünlemlerinde asılı kalıp, ölmek istiyordun
mırıldanıyordun
çünkü haksızlığının duyulmasını isteyip
hem de istemezken
duvarların şahitliğinde cesaretinin mahkemesine el yüz sürüyordun
biliyordun ki
aldığın nefesler sana ait olmayan çocukluğunun hediyesiydi
biliyordun ki
yargılandığın günler sana ait olan cezaların habercisiydi
...
içimizdeki bastırılmış ilkel suskunluk yeri
hayat yıldızımızın can bulduğu
sihirli bir sırrın
sığınma yeriydi
geldiğinde
gittiğinde
yüreğime yağan yağmurlar
bildiğimiz ne varsa avuçlarına sarıp
kayıp ışığını sokaklarımıza takıyordu
imge dünyasından
bizi anlatacak bir iki kelime seçiyordum,
sen anla diye
kalın bir çizgi çekiyordum beklentilerimin üzerine
ve bir uyku boyunca
rüyalarımı gökkuşağının yanında gezdiriyordum
ufkum
usumun kenarında duruyordu
bense seni okuyordum
mırıldanıyordum, fasılsız şarkıların son notalarında
kızıl akşamların birikintili bakışlarında seni okuyordum...
01.04.13